Aptitude M1

การเลือกใช้คำ

เติมคำให้เหมาะกับเนื้อหาและสถานการณ์

หลักการ: อ่านทั้งประโยคก่อนมองคำเติม

โจทย์ให้ประโยคขาดคำ แล้วให้เลือกคำที่เติม — วิธีทำ 3 ขั้น:

1. อ่านประโยคทั้งประโยค รู้ก่อนว่ากำลังพูดถึงอะไร โทนอะไร (สุภาพ? ตลก? ทางการ?)

2. ดู “ชนิดของคำ” ที่ตำแหน่งว่างต้องการ — นาม? กิริยา? คำคุณศัพท์?

3. ทดลองเติมทีละตัวเลือก ตัวที่ทำให้ประโยคลื่นและสมเหตุผลที่สุด = คำตอบ

1“แพทย์แนะนำให้ผู้ป่วย___ยาตามเวลา” (1) กิน 2) รับประทาน 3) แดะ 4) เสวย)

1.บริบท: แพทย์ + ผู้ป่วย = สถานการณ์ทางการ/สุภาพ

2.ระดับคำ: กิน (ชาวบ้าน) · รับประทาน (สุภาพ) · แดะ (ไม่สุภาพ) · เสวย (ราชาศัพท์)

3.เหมาะกับแพทย์-ผู้ป่วย = ระดับสุภาพ → รับประทาน

✓ รับประทาน — เลือกระดับคำให้ตรงกับความสัมพันธ์ของคนในประโยคเสมอ

2“น้องชอบอ่าน___เกี่ยวกับสัตว์” (1) นิตยสาร 2) ข่าวสาร 3) โฆษณา 4) พันธกิจ)

1.ชนิดคำที่ต้องการ = นาม (สิ่งที่อ่านได้)

2.ดูความหมาย: นิตยสาร = หนังสือที่อ่านสนุกได้เรื่อง · ข่าวสาร = ข้อมูลเหตุการณ์ · โฆษณา = การประกาศขายของ

3.เข้ากับ “อ่าน___เกี่ยวกับสัตว์” = นิตยสาร (สื่อสิ่งพิมพ์สำหรับอ่าน)

✓ นิตยสาร — ตัดตัวเลือกที่ความหมายไม่เข้ากับ “อ่านเกี่ยวกับสัตว์” (โฆษณา/พันธกิจ ไม่ใช่สื่อที่เราอ่านเรื่องสัตว์)

💡 เคล็ดลับ:หลักคิด: ถ้ามี 2 ตัวเลือกที่เข้าประโยคได้ ให้เทียบ “ระดับความสุภาพ” — ประโยคทางการใช้คำสุภาพ, ประโยคพูดเล่นใช้คำชาวบ้าน และดูคำแวดล้อม: แพทย์, อาจารย์, ผู้อำนวยการ = ทางการ / เพื่อน, น้อง = ไม่ทางการ

⚠️ กับดักข้อสอบ:คำที่ “ฟังดูฉลาด” มักเป็นกับดัก เช่น “พันธกิจ”, “แนวคิดหลัก”, “ศักดินา” — คำหรูที่ความหมายไม่ตรงกับประโยค ให้ตัดทิ้งทันที ไม่ต้องหลงความเป็นทางการของคำ

แนวที่ 1 · คำแทนตำแหน่ง (สรรพนาม) ใช้ถูกบุคคล

สรรพนาม 3 บุคคล: ผม/ฉัน/กู (บุคคลที่ 1) · คุณ/ท่าน/มึง (บุคคลที่ 2) · เขา/มัน/หลาน (บุคคลที่ 3) — เลือกให้ตรงกับสถานะและความสัมพันธ์

1จดหมายถึงผู้อำนวยการ: “___จึงเขียนจดหมายฉบับนี้เพื่อขออนุญาต” (1) ผม 2) ข้าพเจ้า 3) กู 4) ฉัน)

1.จดหมายทางการถึงผู้ใหญ่ → ใช้คำสุภาพสุด

2.ข้าพเจ้า = สรรพนามบุคคลที่ 1 สำหรับเอกสาร/จดหมายทางการ

3.ผม/ฉัน = ใช้พูดปากเปล่า · กู = ไม่สุภาพ

✓ ข้าพเจ้า — จดหมาย/เอกสารทางการใช้ “ข้าพเจ้า” เสมอ จำติดตัวสำหรับข้อสอบ

💡 เคล็ดลับ:สรรพนามตามบริบท: เอกสารทางการ = ข้าพเจ้า · พูดกับครู = ผม/หนู/ฉัน · พูดกับเพื่อนสนิท = กู/เรา (ไม่เป็นทางการ) · เขียนถึงพระ = กระผม/ดิฉัน

แนวที่ 2 · คำที่มีเสียงเหมือนแต่ความหมายต่าง

คู่คำที่พลาดกันบ่อย: ผล (ผลไม้/ผลลัพธ์) vs ผลัก (ดัน) · เขียน vs เขียง (เขียงไม่มีคำ) · ทัน (ทันการณ์/ทันเวลา) — ให้ดูความหมายในประโยคเป็นหลัก

1“การฝึกฝนเป็น___ของความสำเร็จ” (1) ส่วนสำคัญ 2) ส่วนหนึ่ง 3) ส่วนเกิน 4) ส่วนลด)

1.บริบท: การฝึกฝน = สิ่งที่สำคัญต่อความสำเร็จ

2.ส่วนสำคัญ = บทบาทหลัก · ส่วนหนึ่ง = แค่บางส่วน

3.ฝึกฝนไม่ใช่แค่ “ส่วนหนึ่ง” แต่เป็น “ส่วนสำคัญ” — สมเหตุผลกับเนื้อความมากที่สุด

✓ ส่วนสำคัญ — ในเชิงความหมาย เลือกคำที่สมเหตุผลที่สุดกับทั้งประโยค ไม่ใช่คำที่ “ใช้ได้แค่ผ่าน”

💡 เคล็ดลับ:ถ้า 2 ตัวเลือก “อ่านผ่านได้ทั้งคู่” ให้ถามว่า “ตัวเลือกไหนสมเหตุผลกับเนื้อความมากกว่า” — ข้อสอบมักต้องการคำตอบที่ “เข้ากับความหมายรวม” ไม่ใช่แค่ “เข้ากับตำแหน่งคำ”

✍️ แบบฝึกหัด — ทดสอบความเข้าใจ (6 ข้อ)

เลือกคำตอบแล้วระบบตรวจทันทีพร้อมคำอธิบาย — ตอบผิดไม่เป็นไร อ่านเฉลยให้เข้าใจ

1“แพทย์แนะนำให้ผู้ป่วย___ยาตามเวลา” ใช้คำใด?

2จดหมายทางการถึงผู้อำนวยการ ควรใช้สรรพนามใด?

3“น้องชอบอ่าน___เกี่ยวกับสัตว์” เติมคำใด?

4“การฝึกฝนเป็น___ของความสำเร็จ” เติมคำใด?

5คำใดเป็นคำสุภาพ (ระดับกลาง) ระหว่าง กิน → ___ → เสวย?

6ประโยคใดใช้คำถูกระดับภาษา?

ทำแล้ว 0/6 ข้อ